Ey TÜRK soförü; Önündeki
araci geçmek için, içinde bulundugun durumun ahval ve sartlarini düsünme.
Kosullar tümüyle elverissiz olabilir. Sen yorgunluktan bitap düsmüs, gözünü
açik tutamaz halde, alkollü hatta sarhos olabilirsin, yol kaygan hatta buzla
kapli olabilir, tepe üstüne yaklasiyor veya viraja giriyor olabilirsin,
hemen ileride bir demiryolu hemzemin geçidi olabilir, tren düdük çalabilir,
aracin eski, lastiklerin kabak, frenlerin patlak olabilir, gece karanlik
hatta zifiri gibi olabilir, farlarin yanmayabilir, ön camin çamurla
kaplanmis olabilir. ….bütün bunlardan daha elim ve vahim olmak üzere,
aracin içinde bulunanlar” aman yapma, sakin geçme diye bagirabilir” daha da
önemlisi bun kisiler senin karin, çocuklarin, anan, baban, kardesin
olabilir, araç içindekiler can kaygusuyla, davranislarini, trafik polisinin
hatali geçisi engelleme çabalariyla birlestirmis olabilir.
Ey TÜRK her
yastan genç soförü; Iste bütün bu sartlar altinda dahi, birinci vazifen
önündeki araci gecmektir.
Son söz: Muhtaç oldugun kudret ayaginin altindaki
gaz pedalinda mevcuttur.
